Σερβίρει καταπληκτικά μαγειρευτά σαν το λεμονάτο κατσικάκι, το μοσχάρι στιφάδο και τα σπιτικά γεμιστά, αλλά και ωραία μεζεδάκια σαν τις μαραθοτηγανίτες, τη μελιτζάνα στο φούρνο με τυριά, τις ξυδάτες αγκινάρες και το λουκάνικο Τήνου. Σερβίρει μόνο βράδυ (από τις 19.00 και μετά) και ειδικεύεται στα μαγειρευτά, από τα οποία ξεχωρίζουν ο κόκορας με χυλοπίτες, το μοσχαράκι γιουβέτσι στη σχάρα, το κατσικάκι στάμνας και το κρασάτο χοιρινό. Ένα από μαγαζί που βρίσκεται στο ίδιο σημείο (δίπλα στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων), από το 1944. Στο πίσω μέρος του μαγαζιού βρίσκεται ένας μεγάλος πάγκος με φρέσκα ψάρια που μπορείς να αγοράσεις για το σπίτι ή να διαλέξεις και να στο ετοιμάσουν εκείνη την ώρα. Στο μενού, από αρνάκι και μοσχάρι μέχρι πρόβατο κι αγριογούρουνο σε κοπές σχάρας, σε κοντοσούβλια, παϊδάκια, μπιφτέκια, συκώτι, κοκορέτσι κι ενδιαφέρουσες επιλογές κατόπιν παραγγελίας, όπως καρπάτσιο, σιδηρόδρομο στη λαδόκολλα, μπέργκερ, φαγητά γάστρας. Ο κρεοπώλης Ηλίας Κωνσταντόπουλος μεταφέρει τη γνώση και την τέχνη του και μαζί με τον σεφ Αργύρη Αγλαμίση δημιουργούν μια κουζίνα που θα ζήλευε κάθε κρεατοφάγος, με ψητά, σουβλιστά, γάστρες και λαδόκολλες, αποκλειστικά στα κάρβουνα και στη χόβολη.

Μια εμπειρία γεύσης που βασίζεται στις εποχές της φύσης και κάθε εβδομάδα έχει να σου προτείνει ένα καινούργιο πιάτο. Ο σεφ Γιάννης Μαρκαδάκης αναλαμβάνει τον ρόλο του ξεναγού σε αυτήν τη γευστική απόδραση με κλασικά και αγαπημένα πιάτα αλλά και νέες προτάσεις που θα γίνουν αγαπημένες. Μια trattoria που αναλαμβάνει να σε ταξιδέψει στα γνήσια ιταλικά food spots, εκείνα που θα βρεις κρυμμένα, μακριά από τουριστικές περιοχές, αναδεικνύοντας την αυθεντικότητα μιας ολόκληρης παράδοσης. Το όνομά του κρύβει αυτήν τη μικρή ιστορία της γειτονιάς, ενώ ταυτόχρονα γράφει ένα νέο κεφάλαιο στη γευστική σκηνή της περιοχής. Το Tre Sorelle με τη vintage chic ατμόσφαιρα, ένας χώρος ανοιχτός για όλους –εδώ θα συναντήσεις από απλούς θαμώνες μέχρι επώνυμους λάτρεις της κουζίνας του–, είναι το αποτέλεσμα της ένωσης τριών καταστημάτων που είχαν στην ιδιοκτησία τους τρεις αδελφές.

Σιγά-σιγά άρχισαν να φέρνουν και τις οικογένειές τους και να εγκαθίστανται μόνιμα εδώ. Αρχικά δούλευαν Απρίλιο – Οκτώβριο, όσο λειτουργούσαν και τα κεραμουργεία, κι επέστρεφαν στα νησιά τους. Σύμφωνα με αναφορές, ήδη τη δεκαετία του 1850 λειτουργούσαν περίπου 60 καμίνια, γίνονταν εξαγωγές στην Κωνσταντινούπολη και μεγάλο μέρος της Αθήνας και του Πειραιά χτίστηκε από αυτά εδώ τα τούβλα.

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

Οι μεγάλοι αλευρόμυλοι Στον Μέγα Οδηγό Πειραιώς που εκδόθηκε το 1929 αναφέρεται ότι στην απογραφή του περασμένου έτους, το 1928, κατεγράφησαν 5.975 κάτοικοι στα Καμίνια και 5.938 στα Νέα Καμίνια. Τα Καμίνια διατηρούν το χαρακτήρα μιας γειτονιάς και έχουν καμάρι τον Ατρόμητο Πειραιώς. Τα περισσότερα είναι συγκεντρωμένα στην κεντρική πλατεία των Καμινίων, την πλατεία Νίκου Λεγάκη, προς τιμήν του γιατρού, επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης ΑΚΙΚΑΠ, η οποία επιχείρησε να χαράξει μια διαφορετική, αναπτυξιακή πορεία για την περιοχή. Εκτός από τις παραπάνω ταβέρνες, τις οποίες ενδεικτικά αναφέραμε, στα Καμίνια υπάρχουν ακόμη μικρά διαμαντάκια τα οποία είναι έτοιμα να καλύψουν τα γούστα και του πιο απαιτητικού πελάτη. Ο Μάριος ήταν ένας τύπος που του άρεσε το κρασί και έφτιαχνε πίνακες για τα καπηλειά της εποχής με αντάλλαγμα να πίνει τσάμπα για καμιά βδομάδα. Φανταστείτε κάτι σαν την μπακαλοταβέρνα του Ζήκου, του Κώστα Χατζηχρήστου δηλαδή, στην εργάρα «Της κακομοίρας».

Σε έναν χώρο αστικής χαλαρότητας, εντός μίας από τις πιο corpo γειτονιές της πόλης, στο Μαρούσι, η Striggla φαντάζει σαν ένα άψογα προσαρμόσιμο κομμάτι ενός ανολοκλήρωτου παζλ στην εστίαση της ευρύτερης περιοχής, υπηρετώντας νόστιμα το δημοφιλές πια κόνσεπτ της γαστροταβέρνας. Το 1993, οι τρεις κόρες του Πέτρου Γαρμπή, η Αγγελική, η Βασιλική και η Ελένη, ανέλαβαν το τιμόνι του εστιατορίου, συμβολισμός του οποίου απεικονίζεται σε ένα μεγάλο ξύλινο ναυτικό τιμόνι, που αγόρασαν η Βάσω και η Αγγελική στο ξεκίνημά τους. Εδώ σύχναζαν πολλοί επώνυμοι Αθηναίοι, οπότε σύντομα έμαθαν το μέρος οι ψαράδες που προμήθευαν τις βιτρίνες του μαγαζιού, πράγμα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Σήμερα μέρος του παλιού πέτρινου κτιρίου διασώζεται, όπως κι η μαρμάρινη πλάκα που πάνω της αναγράφεται η άδεια λειτουργίας του τότε καφεστιατορίου, θυμίζοντας στους θαμώνες πώς ξεκίνησαν όλα.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Το μενού περιλαμβάνει μια εξαιρετικά μεγάλη ποικιλία ελληνικών μεζέδων -αλοιφές, καπνιστά, αλίπαστα- κάποια κλασικά όπως τα ντολμαδάκια ή η ξιδάτη σαρδέλα, κάποια με την ιδιαίτερη σφραγίδα του σεφ για παράδειγμα ο τσίρος με κρέμα μάραθου ή το καπνιστό σκουμπρί με κρέμα φασολάδας ενώ τα ωμά έχουν βγει από το παιχνίδι. Από το 1869, χρονιά κατά την οποία εγκαινιάστηκε ο σιδηρόδρομος Αθηνών- Πειραιώς, θεωρήθηκε ότι η πόλη του Πειραιά χωρίστηκε στα δύο, στον κεντρικό Πειραιά και τις δευτερεύουσες συνοικίες στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν και τα Καμίνια. Τα Καμίνια εκτός από τις ταβέρνες τους ήταν γνωστά και για τα καφενεία τους τα οποία ήταν τόπος συνάθροισης, συνάντησης, ανεύρεσης εργασίας, πληροφόρησης των πολιτικών ειδήσεων αλλά και νέων από την πατρίδα. Με απόφαση του Δήμου Πειραιά, το 1937, δρόμοι που δεν είχαν ονοματοδοτηθεί πήραν ονόματα νησιών από τα οποία προερχόταν το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων. To πολύ ατμοσφαιρικό cafe-bistrot του δημοτικού θεάτρου ανοίγει από το πρωί και παραμένει σε δράση μέχρι αργά, με επιλογές κρύας κουζίνας, κρασιά και…

Τελετή Έναρξης για τις «Ημέρες Θάλασσας 2026» – H Ελένη Τσαλιγοπούλου στο Πασαλιμάνι

• Αισθητική που μας θυμίζει νησί, καλοκαιρινός αέρας και, φυσικά, μία ποικιλία από μεζέδες και θαλασσινά, μας περιμένουν στην Ψιψίνα, για να απολαύσουμε εκεί το γεύμα της 25ης!
• Ποιος είπε ότι η θάλασσα είναι μόνο για καλοκαίρι; Ο συννεφιασμένος ουρανός, οι ανέλπιστες μεσημεριανές λιακάδες, τα πιο έντονα χρώματα εκεί γύρω στο ηλιοβασίλεμα κάνουν το χειμωνιάτικο σκηνικό εξίσου –αν όχι και περισσότερο– ατμοσφαιρικό.
• Σε ένα χώρο με ρετρό διακόσμηση από παλιές φωτογραφίες και αφίσες, θα απολαύσετε καλοψημένα κρεατικά της ώρας και νοστιμότατα μαγειρευτά.

Σας συμβουλεύουμε πάντως να μην παραλείψετε μια πρώτη βουτιά στις γυαλιστερές, τα κυδώνια και τα μύδια μοσχοβολάνε ιώδιο. Μετά πάμε στην ψαριά της ημέρας και εκεί μπορούμε να διαλέξουμε από αυτά που έφερε ο ψαράς. Αν θέλετε να παραγγείλετε κάτι ακόμα δείτε ανάμεσα στο κριθαρότο και τον μπακαλιάρο. Μέχρι σήμερα δεν έχουν αλλάξει καθόλου και πιστά συνεχίζουν να σερβίρουν τις καλύτερες πρώτες ύλες.

Κι αυτό χάρη στην πραγματικά ανεπιτήδευτη ατμόσφαιρα και την αίσθηση οικειότητας που σε κάνει να απολαμβάνεις ακόμα περισσότερο τη γευστική εμπειρία. Κάθε επιλογή συνοδεύεται άψογα από την εκλεκτή wine list ή την cocktail list, ανάλογα με την όρεξή σου, σε μια γευστική εμπειρία που σε περιμένει να τη ζήσεις από νωρίς το μεσημέρι μέχρι το βράδυ. Η κουζίνα, εξάλλου, παρουσιάζει κάθε τόσο διαφορετικές προτάσεις, αφού το μενού βασίζεται στις φρέσκιες πρώτες ύλες κάθε εποχής. Ανανεωμένο και αυθεντικό, με έντονη τη βιεννέζικη αισθητική στις διακοσμητικές λεπτομέρειες, το κουκλίστικο μπιστρό αποτελεί μια πραγματική ανάσα δροσιάς. Η γεύση τους θα σε κρατήσει μέχρι αργά στο μπαρ του Mi Vida για βραδιές γεμάτες από μουσική και ατμόσφαιρα που θυμίζει αυθεντική φιέστα. Τα χειροποίητα tacos σε διάφορες εκδοχές αποτελούν κάτι που σίγουρα πρέπει να δοκιμάσεις, στο μενού θα βρεις μια σειρά από αντιπροσωπευτικά Sud American πιάτα στην καλύτερη εκδοχή τους.

Εκεί εξαγόταν ο "Ακτίτης λίθος", ο οποίος χρησιμοποιήθηκε ως υλικό κατασκευής στα Μακρά Τείχη και σε όλα ψαροταβερνα φαροσ τα λιμενικά έργα του αρχαίου Πειραιά.

Διπλή δολοφονία στο Αίγιο: Νέα τροπή στις έρευνες – Ίχνη πυρίτιδας στα χέρια της 54χρονης μητέρας

Η οικογένεια Κατσούλη έχει πάνω από 30 χρόνια στη στοά της Βερανζέρου. Τρεις μέρες της εβδομάδας έχουν και αντικριστό. Η ταβέρνα της οικογένειας Ρωμανάκη σε πάει μια βόλτα μέχρι την ιδιαίτερη πατρίδα της με παλιές φωτογραφίες στους τοίχους -Βενιζέλος από τη μια, Ξυλούρης από την άλλη-, κρητικές μουσικές στα ηχεία (λύρες να θες), ρακές, κρασιά και μπόλικα καλοβαλμένα πιάτα. Παραγγέλνουμε σταθερά τη μυρωδάτη μαραθόπιτα με τα «ζωντανά» μυρωδικά, γραβιέρα Σφακίων, μυζηθροπιτάκια, κολοκυθοανθούς γεμιστούς με ρύζι και εκείνες τις απολαυστικές τηγανητές πατάτες με στάκα, λίγη σάλτσα ντομάτας και τηγανητά, μελάτα αυγά. Πού θα πάμε για ψαράκι; Μπορεί να μην έχει θέα στη θάλασσα, όμως, χρόνια τώρα στέκεται φρουρός στην είσοδο της Ναυτικής Σχολής Δοκίμων με τα τηγάνια της να παίρνουν φωτιά μοσχοβολώντας πάντα θάλασσα. Από το Πασαλιμάνι και το Μικρολίμανο μέχρι το Πέραμα ή τη Δραπετσώνα, ξορκίζουμε τη γκρίνια των ημερών και σεργιανίζουμε στα πολυτραγουδισμένα στενά του Πειραιά παίρνοντας γεύση από τα μαγαζιά του.

Όταν έχει, σερβίρει και απάκι από την Κρήτη, ενώ καθημερινά προσφέρει φρέσκα ψαράκια, όπως μπαρμπούνια, που φέρνει ο ψαράς από τον κοντινό όρμο. Για συνοδεία, μια καλή συλλογή από ούζα και τσίπουρα από διάφορα μέρη (σε σύνολο καμιά σαρανταριά) και μερικές δεκάδες επιλογές σε εμφιαλωμένο κρασί. Δοκιμάστε εξαίσια μπαρμπουνάκια (αυτή η πλευρά του Σαρωνικού φημίζεται για τα μπαρμπούνια της, τις αρχαίες τριγλίες) και κουτσομούρες στο τηγάνι.